Kategorie materiałów Zarządzanie

Przedmiot: Informatyczne sys. zarządzania Wróć do kategorii

ISZ - Wykład 10 - Tworzenie systemu informatycznego

plik Pobierz ISZ - Wyklad 10 - Tworzenie systemu informatycznego.txt



ISZ - Wykład 10

Tworzenie systemu informatycznego

Metodyka tworzenia systemu to zbiór zasad, reguł, sposobów, wytycznych, wskazówek, przepisów i algorytmów prawidłowego wykonania dzieła użytkowego, którym jest system informatyczny. Metodyka tworzenia systemu spełnia następujące zadania:

rozstrzyga podstawowe kwestie związane z filozofią" podejścia do problemu tworzenia systemu,

wskazuje, w jakich (kolejnych) fazach, etapach i krokach system powinien być budowany,

decyduje o organizacji procesów tworzenia systemu,

rekomenduje techniki stosowane na poszczególnych etapach budowy systemu,

określa sposoby weryfikacji przyjętych rozwiązań cząstkowych oraz weryfikacji całego systemu,

narzuca sposób dokumentowania rezultatów prac na kolejnych etapach budowy systemu.

Prezentację znanych w literaturze i stosowanych w praktyce odmian metodyki tworzenia systemu informatycznego poprzedzimy podaniem głównych kryteriów typologicznych. Są nimi:

rola identyfikacji i analizy systemu informacyjnego w procesie budowy systemu informatycznego, umożliwiająca wyróżnienie metodyki diagnostycznej i metodyki prognostycznej,

sposób strukturalizacji systemu, pozwalający wyróżnić metodykę strukturalną i metodykę obiektową,

zakres komputerowego wspomagania procesu tworzenia systemu, umożliwiający wyróżnienie metodyki tradycyjnej oraz wspomaganej.

Metodyka diagnostyczna zakłada, że podstawą tworzenia systemu informatycznego jest identyfikacja, tj. opis istniejącego systemu przetwarzania danych, a następnie analiza materiału zebranego w trakcie identyfikacji. Wnioski wypływające z analizy stają się z kolei podstawą do zaprojektowania nowego systemu (synteza). Cały proces kończy ocena opracowanego w ten sposób systemu i ewentualne uzupełnienie zauważonych braków i usunięcie usterek. Podejście diagnostyczne charakteryzuje się zatem triadą:

analiza synteza - ocena

Metodyka prognostyczna zakłada odmienne podejście do problemu budowy systemu, nakazując działania według triady: synteza analiza - ocena Oznacza to, że punktem wyjścia nie jest identyfikacja i analiza istniejącego systemu, lecz jest nim tworzenie wariantów systemu informatycznego, które w następnej kolejności są poddawane analizie, uwzględniającej m.in. warunki, w jakich system będzie działać. Pomiędzy elementami istnieją sprzężenia zwrotne umożliwiające zbudowanie systemu maksymalnie zbliżonego do systemu idealnego, technicznie wykonalnego. Metodyka prognostyczna jest metodyką efektywniejszą, prowadzi bowiem do rozwiązań bardziej nowatorskich niż metodyka diagnostyczna, której podstawową wadą jest tendencja do utrwalania rozwiązań już istniejących i nie zawsze najlepszych.

Metodyka strukturalna nakazuje budowę systemu pod kątem jego podstawowych struktur: funkcjonalnej, informacyjnej, technicznej i przestrzennej. Metodyka ta jest obecnie powszechnie stosowana.

Metodyka obiektowa zakłada, że zamiast oddzielać dane od algorytmów ich przetwarzania (co jest cechą metodyki strukturalnej), system należy podzielić na oddzielne jednostki (obiekty) oraz zdefiniować działania każdej z nich. Zaletami podejścia obiektowego są:

uproszczenie procesu projektowania systemu,

obniżenie kosztów opracowania oprogramowania,

ułatwienie konserwacji i rozbudowy systemu.

Z punktu widzenia zakres komputerowego wspomagania procesu budowy systemu można wyróżnić:

metodyki tradycyjne, w których kolejne etapy prac są realizowane manualnie,

metodyki wspomagane, zakładające, że realizacja cząstkowych prac procesu budowy systemu jest wspomagana komputerem.

Do celów wspomagania tworzenia systemów informatycznych stosuje się liczne programy narzędziowe typu CASE (Computer Aided Software Engineering) -wspomaganej komputerowo inżynierii oprogramowania. Są to najczęściej:

narzędzia specyfikacji i interpretacji opisu systemu,

generatory struktur baz danych,

generatory programów wykonawczych,

programy modyfikujące kolejne wersje systemu.

Ostatnim elementem ogólnej charakterystyki metodycznych podejść do tworzenia systemu jest przyjęcie odpowiedniej strategii i taktyki budowy systemu, wpływających na ostateczny kształt stosowanej metodyki.

Przez strategię budowy systemu informatycznego należy rozumieć zespół zasad i wskazówek mających wpływ na plan tworzenia systemu, najkorzystniejszy w określonych warunkach realizacyjnych. Wyróżnia się:

strategię deterministyczną, o liczbie etapów wykonawczych znanej z góry (i ich kolejności),

strategię indeterministyczną, w której nie jest z góry znana liczba etapów budowy systemu.

Wybór strategii tworzenia systemu zależy od takich czynników, jak:

stopień złożoności systemu

poziom zawodowych kwalifikacji twórców systemu.

Drugi element kształtujący metodykę tworzenia systemu, rozumianą jako zbiór dyrektyw wskazujących sposoby osiągania założonego celu, to taktyka budowy systemu informatycznego umożliwiająca wybór i zastosowanie określonych sposobów działania na kolejnych etapach wykonawczych.

Procedura budowy systemu

Poniżej przedstawiona zostanie metodyka strukturalna tworzenia systemu informatycznego. Metodyka strukturalna bardzo często jest wzbogacana elementami metodyki prognostycznej, a także metodyki zakładającej użycie komputerowych narzędzi wspomagających proces budowy systemu. Podejście strukturalne zakłada, że podstawą tej metodyki jest widzenie systemu przez pryzmat jego struktur składowych: funkcjonalnej, informacyjnej, technicznej i przestrzennej. W deterministycznym ujęciu tej metodyki można wyróżnić następujące etapy tworzenia systemu informatycznego:

definiowanie problemu (określenie potrzeb użytkowników),

modelowanie sytemu,

projektowanie systemu,

programowanie systemu,

weryfikacja systemu.

Definiowanie problemu stanowi pierwszy, niezwykle istotny etap tworzenia systemu. W trakcie jego realizacji następuje określenie zadania projektowego będącego wynikiem inwentaryzacji potrzeb przyszłych użytkowników w zakresie automatyzacji przetwarzania danych w zestawieniu z organizacyjnymi, technicznymi i finansowymi możliwościami ich spełnienia. Drugim etapem budowy systemu jest modelowanie. Celem tego etapu jest opracowanie modelu przyszłego systemu informatycznego, który to model stanowi wielopłaszczyznową charakterystykę tego systemu w przekroju jego czterech podstawowych struktur. Wykonanie tego zadania musi być poprzedzone przeprowadzeniem określonej procedury badawczej, pozwalającej dopasować model do wymagań systemu informacyjnego i systemu zarządzania funkcjonujących w obiekcie gospodarczym. Z tego względu etap modelowania można podzielić na trzy podetapy:

identyfikację systemu dotychczasowego,

analizę wyników identyfikacji,

opracowanie modelu.

Definiowanie problemu

W tym etapie następuje określenie zadania projektowego będącego wynikiem inwentaryzacji potrzeb przyszłych użytkowników w zakresie automatyzacji przetwarzania danych - w zestawieniu z organizacyjnymi, technicznymi i finansowymi możliwościami ich spełnienia. Modelowanie systemu.

Celem tego etapu jest opracowanie modelu przyszłego systemu informatycznego. Wykonanie tego zadania musi być poprzedzone przeprowadzeniem określonej procedury badawczej, pozwalającej dopasować model do wymagań:

systemu informacyjnego,

systemu zarządzania funkcjonujących w obiekcie gospodarczym.

Z tego względu etap modelowania można podzielić na trzy podetapy:

identyfikację systemu dotychczasowego,

analizę wyników identyfikacji,

opracowanie modelu.

Przedmiotem identyfikacji jest:

struktura organizacyjna obiektu, obejmująca zbiór komórek organizacyjnych biorących udział (bezpośredni lub pośredni) w przetwarzaniu danych,

struktura zarządzania, wyrażająca się relacjami pomiędzy podmiotami decyzyjnymi oraz uprawnieniami tych podmiotów,

charakterystyka funkcjonalna, stanowiąca zbiór celów, funkcji i zadań realizowanych w obiekcie gospodarczym, powiązana ściśle z dwiema poprzednimi strukturami,

zasoby informacyjne oraz reguły ich generowania, przetwarzania, przechowywania, przesyłania i użytkowania,

rozwiązania techniczne i technologiczne w zakresie przetwarzania danych (szczególnie istotne, gdy badany system jest już skomputeryzowany),

struktura przestrzenna systemu, tj. usytuowanie podmiotów biorących udział w przetwarzaniu i zasady komunikacji pomiędzy nimi,

interakcje systemu z otoczeniem.

Realizacja przebiegu identyfikacji odbywa się głównie przez badanie dokumentacji, w tym szczególnie:

aktów normatywnych regulujących działalność obiektu gospodarczego (norm i przepisów prawnych oraz aktów wewnątrzobiektowych),

dokumentacji organizacyjno-zarządczej obiektu (regulaminów organizacyjnych, księgi służb, zakresów czynności),

dokumentów źródłowych, kartotekowych, zestawień wynikowych oraz instrukcji ich sporządzania, obiegu i kontroli.

W trakcie analizy należy:

zbadać spójność i kompletność materiału faktograficznego (w razie zauważenia braków i usterek trzeba dokonać odpowiedniej jego weryfikacji i uzupełnień),

ustalić parametry ilościowe i jakościowe charakteryzujące dotychczasowy system,

wskazać wady dotychczasowego systemu (brak lub nadmiar informacji, trudności w komunikacji wewnątrzobiektowej, wąskie gardła systemu), a także rozwiązania systemowe, które mogą być (w części lub w całości) przeniesione do nowego systemu.

Po zakończeniu prac analitycznych można przystąpić do opracowania modelu. Model systemu informatycznego składa się z czterech współzależnych modeli cząstkowych odpowiadających poszczególnym strukturom systemu. Modele struktury funkcjonalnej i informacyjnej tworzą wespół tzw. model dziedziny przedmiotowej, a modele struktury technicznej i przestrzennej ujęte łącznie stanowią charakterystykę techniczno-technologiczną systemu.

Projektowanie systemu.

projektowanie wstępne

projektowanie techniczne

Projektowanie ma na celu precyzyjne określenie obrazu przyszłego systemu. Aby przedstawić strukturę procesu projektowania technicznego, należy zdekomponować system informatyczny, wyszczególniając elementy będące przedmiotem projektowania. Z tego punktu widzenia można wyróżnić dwa obszary przedmiotowe:

zasoby informacyjne,

procesy przetwarzania, odzwierciedlające technologię przetwarzania umożliwiającą transformację danych wejściowych na informacje wynikowe.

W obszarze zasobów informacyjnych należy zaprojektować:

wejście systemu, tzn. określić zakres i postać informacji wprowadzanych do systemu,

zbiory/bazy danych, tj. logiczną i fizyczną strukturę danych,

wyjście systemu, tj. zakres i postać informacji (wyników przetwarzania) wyprowadzanych z systemu.

W obszarze procesów przetwarzania przedmiotem projektowania są:

procesy podstawowe, odpowiadające procesom realizacji użytkowych funkcji merytorycznych systemu (proces może obejmować jedno lub kilka zadań wyróżnionych w modelu dziedziny przedmiotowej),

procesy pomocnicze (wynikające z uwarunkowań technologii przetwarzania danych przyjętej w systemie), których celem jest uzyskanie odpowiedniej sprawności i skuteczności realizacji procesów podstawowych oraz racjonalności bieżącej eksploatacji systemu,

komunikacja użytkownika z systemem, dotycząca metod, technik i sposobów wprowadzania danych do systemu oraz wyprowadzania ich z systemu.

Kategorią integrującą przebieg projektowania jest proces, stanowiący niepodzielną jednostkę realizacyjną. To właśnie opisy procesów są bezpośrednią podstawą tworzenia programów użytkowych na etapie programowania systemu.

Udokumentowanie procesu polega na opisie:

przebiegu procesu (w tym stosowanych algorytmów i procedur),

struktur danych, z których proces korzysta,

komunikacji użytkownika z systemem w trakcie realizacji procesu.

Na etapie programowania systemu realizowany jest proces tworzenia oprogramowania użytkowego, przebiegający w pięciu kolejnych podetapach:

analiza wymagań jakościowych (10%),

określenie specyfikacji (10%),

projektowanie struktury oprogramowania systemu (15%),

kodowanie modułów programowych (20%),

testowanie oprogramowania systemu (45%).

W ramach weryfikacji systemu sprawdza się:

możliwość realizacji funkcji systemowych oraz ich opcji,

poprawność realizacji algorytmów obliczeniowych,

ergonomiczność systemu, tj. łatwość jego użytkowania,

poziom ochrony danych (ochrona integralności i dostępu),

działania funkcji rachunkowych, usuwających lub zmniejszających skutki ewentualnych awarii systemu.

Ponadto należy przeprowadzić testowanie przeciążeń systemu - poprawność działania systemu może być zakłócona przy dużych przeciążeniach systemu (np. zbyt duża liczba transakcji w określonym przedziale czasu).

Wkuwanko.pl jako podmiot świadczący usługę hostingu materiałów edukacyjnych nie ponosi odpowiedzialności za ich zawartość.

Aby zgłosić naruszenie prawa autorskiego napisz do nas.

ikona Pobierz ten dokument

Wróć do kategorii

wkuwanko.pl

Wasze komentarze: dodaj komentarz

  • Nie ma jeszcze komentarzy do tego materiału.

Materiały w kategorii Informatyczne sys. zarządzania [11]

  • podgląd pobierz opis Informatyka w zarządzaniu wykład 01 WYKŁAD
  • podgląd pobierz opis Informatyka w zarządzaniu wykład 02 WYKŁAD
  • podgląd pobierz opis ISZ - Wykład 03 - Podstawowe funkcje systemu informatycznego WYKŁAD
  • podgląd pobierz opis ISZ - Wykład 04 - Komputer i system komputerowy WYKŁAD
  • podgląd pobierz opis ISZ - Wykład 05 - Menedżerskie spojrzenie na telekomunikację WYKŁAD
  • podgląd pobierz opis ISZ - Wykład 06 - Bazy danych WYKŁAD
  • podgląd pobierz opis ISZ - Wykład 07 - Struktury informatycznych systemów zarządzania WYKŁAD
  • podgląd pobierz opis ISZ - Wykład 08 - Zintegrowane systemy informatyczne zarządzania WYKŁAD
  • podgląd pobierz opis ISZ - Wykład 09 - Cykl życia systemu informatycznego WYKŁAD
  • podgląd pobierz opis ISZ - Wykład 10 - Tworzenie systemu informatycznego WYKŁAD
  • podgląd pobierz opis ISZ - Wykład 11 - Systemy informacyjne bankowości WYKŁAD
[ Misja ] [ Regulamin ] [ Kontakt ] [ Reklama ]   © wkuwanko.pl 2008-2019 właściciel serwisu SZLIFF

Partnerzy: matzoo.pl matmag.pl batmat.pl onlinefm.pl pisupisu.pl Matematyka radio online