Kategorie materiałów Ekonomia

Przedmiot: Integracja Europejska Wróć do kategorii

Integracja Europejska

plik Pobierz Integracja Europejska.txt

Unia Europejska (UE) - termin ten ma znaczenie formalne i jest używany od 1 XI 1993r. (wejście w życie traktatu z Maastricht podpisanego 7 II 1992r.). 12 państw Europy Zachodniej zgrupowanych we Wspólnotach Europejskich podpisało traktat o unii:

- politycznej,  - ekonomicznej,

- walutowo - monetarnej.

Podpisanie tego traktatu oznacza wyrażenie zgody na realizację postanowień umowy lecz nie od razu. Państwa te zobowiązały się do dążenia do Unii. Z prawnego punktu widzenia Unia istnieje od 1993r. Porządek polityczno-prawny każdego państwa określa kiedy następuje ratyfikacja traktatu (rząd i społeczeństwo. UE nic nie znaczy poza formalnym terminem. UE nie jest też stroną, podmiotem prawa międzynarodowego, stroną są Wspólnoty Europejskie.

 

Wspólnoty Europejskie - to termin obejmujący 3 instytucje europejskie utworzone w celu wspierania i prowadzenia procesu jednoczenia ekonomicznego Europy.

Pierwszą Wspólnotą była Europejska Wspólnota Węgla i Stali (EWWiS) utworzona w 1951r. Następne dwie instytucje utworzone zostały na mocy Traktatu Rzymskiego w 1957r. Europejska Wspólnota Gospodarcza (EWG) o zasadniczym znaczeniu oraz Europejska Wspólnota Energii Atomowej (EWEA) podpisana w celu pokojowego wykorzystywania energii atomowej w ramach wspólnoty.

Ponieważ obowiązuje Traktat z Maastricht to w użyciu jest termin UE. Od 1.stycznia 1995r. UE jest już piętnastką (15 krajów+Szwecja, Finlandia i Austria).

 

EWOLUCJA IDEI ZJEDNOCZENIA EUROPY

1. Pierwsza idea XV w. przesłanka jedności Europy chrześcijańskiej zaproponowana przez królów Polski, Czech i Węgier królowi Francji w obronie przed agresją Imperium Tureckiego

2. Ponownie idea ta odżyła w okresie oświecenia - Rousseau, Cant - także Napoleon Bonaparte swoje podboje argumentował chęcią utworzenia wspólnej Europy.

3. XIX w. - wydarzenia ekonomiczne: propozycje unii celnych i stref wolnego handlu np. utworzenie Stanów Zjednoczonych Europy - propozycja wysunięta na konferencji w Rzymie w 1903 r. (potrzeba jednoczenia Europy była powodowana względami ekonomicznymi).

4. Po pierwszej wojnie światowej na rzecz zjednoczenia Europy zaangażowali się politycy sprawujący władzę min. min. spr. zag. Francji Aristid Briand także min. spr. zag. Niemiec Strsemann. W 1919 r. propozycja zgłoszona przez A. Brianda oraz koleiny propozycje w latach 1924, 1929, 1930. W 1930 r. propozycja Brianda rozszerzona o plan wspólnego rynku dla Europy (wspólny rynek to obszar na którym istnieje wolność ekonomiczna). Briand skierował memoranda do wszystkich przywódców państw Ligi Narodów, jednak lata trzydzieste były niefortunnym okresem, planu nie wprowadzono w życie - kryzys gospodarczy, narodziny nazizmu w Niemczech.

5. Powrót do idei zjednoczonej Europy po Drugiej wojny światowej - ruch ten przyjmuje formę zorganizowaną, powstają instytucje, organizacje. W 1946 r. istniało już wiele ugrupowań: Ruch Paneuropejski, Unia Europejskich Federalistów, Ruch Zjednoczonej Europy, Europejska Liga Współpracy Ekonomicznej. 19 września 1946 r. przemówienie W. Churchila na Uniwersytecie w Zurychu - propozycja stworzenia Stanów Zjednoczonych Europy. Churchil przydzielił role pewnym krajom - proces jednoczenia powinna rozpocząć współpraca Niemiec i Francji. Wielka Brytania ciągle nie wierzyła w  tą propozycję lecz marzyła o mocarstwie.

 

Dwie koncepcje zjednoczenia:

1)         Stanowisko federalistyczne - Europa w ramach unii federalnej, państwa związkowego.

2)         Koncepcja funkcjonalistyczna - współpraca na zasadzie stopniowego przenoszenia uprawnień ze szczebla narodowego na szczebel wspólnoty.

 

5 maja 1949 r. powstaje Rada Europy na mocy traktatu podpisanego w  Londynie.

9 maja 1950 r. francuski min. sp. zag. ogłasza Plan Schumana - propozycja dotycząca utworzenia w Europie wspólnego rynku obejmującego produkcję i zbyt węgla i stali.

18 kwietnia 1951 r. powstaje EWWiS - traktat podpisany przez sześć krajów (Francja, Niemcy, Włochy, Belgia, Holandia, Luksemburg)

 

KALENDARIUM INTEGRACJI

-        9 maja 1950 r. - Plan Schumana

-        18 kwietnia 1951 r. - układ o utworzeniu EWWIS

-        27 maja 1952 r. - utworzenie Europejskiej Wspólnoty Obronnej (EWO)

-        1-2 czerwca 1955 r. - konferencje w Messynie - porozumienie w sprawia rozszerzenia zakresu integracji.

-        25 marca 1957 r. - Traktaty Rzymskie - utworzenie EWG i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (EWEA).

-        1 stycznia 1958 r. - EWG i EWEA rozpoczynają działalność.

-        1962 r. - wprowadzenia wspólnej polityki rolnej.

 

 

 

EUROPEJSKA WSPÓLNOTA WĘGLA I STALI

Cele EWWIS:

1. Podniesienie produkcji węgla i stali.

2. Zniesienie ograniczeń  w ich handlu.

(3. Wzrost produkcji miała zapewnić wyższa wydajność pracy oraz rozwój specjalizacji w ramach tych przemysłów, ważne miały być również korzyści skali produkcji.)

 

Zasady EWWIS:

1.         Zniesienie ceł i wszelkich ograniczeń w handlu między krajami szóstki.

2.         Wprowadzenie wspólnej polityki celnej i handlowej wobec krajów trzecich.

3.         Likwidacji interwencjonizmu państwowego wobec przemysłu węglowego i stalowego, zniesienie subsydiów.

4.         Unifikacja taryf transportowych na węgiel i stal na terenie EWWIS.

 

Ustalenie organów zarządzających EWWIS:

Wysoka Władza, Rada Ministrów - organ decyz., Wspólne Zgromadzenie - forum dyskusyjne, Trybunał Sprawiedliwości - org. nad.-kont.

Traktat Paryski o EWWIS został podpisany na 50 lat - wygasa on w roku 2002. Komisja Europejska widzi tu 3 opcje:

1.         Przedłużenie traktatu poza rok 2002, ale z wprowadzeniem poprawek.

2.         Anulowanie traktatu przed rokiem 2002 i włączenie tych przemysłów w ogóle zasady traktatu o EWG.

3.         Zachowanie traktatu do terminu wygaśnięcia i przeprowadzenie analizy co należy zmienić.

 

EUROPEJSKA WSPÓLNOTA OBRONNA - Traktat podpisany w Paryżu 27 maja 1952 r. - podpisany przez kraje zrzeszone w EWWIS - był to pierwszy krok w kierunku działań o innym charakterze - politycznym. Harry Spaak w 1953 r. przedstawił statut EWO z dwuizbowym parlamentem. Traktat ten musiał być ratyfikowany przez parlamenty poszczególnych krajów. Nie udało się to jednak - parlament francuski odmówił ratyfikacji traktatu 30 sierpnia 1954 r. Stało się to pod wpływem gen. de Gaulle’a, widział on współpracę na zasadzie „Europy Ojczyzn” - nie zmierza się do tworzenia struktur ponad narodowych. Był on także przeciwny przyjęciu W. Brytanii.

 

W październiku 1954 r. utworzono Unię Zachodnioeuropejską jako organizację o charakterze politycznym. Pod koniec 1954 r. Wspólne Zgromadzenie podjęło uchwałę wzywającą kraje szóstki do działań w celu ustalenia wspólnego rynku na całą gospod. Bardzo dużą aktywność przejawiały tu kraje Beneluxu. Miały one już wcześniejsze doświadczenia w funkcjonowaniu unii.

Rząd holenderski przygotował plan wspólnego rynku zwany PLANEM BEYENA.

W dniach 1-2 czerwca 1955 r. odbyła się konferencja w Messynie na której przedyskutowano Plan Beyena. Dużą aktywność wykazywał tu min. sp. zag. Belgii Paul Herry Spaak. Efektem dyskusji było uznanie celowości utworzenia wspólnego rynku. Powołano Międzynarodowy Komitet Ekspertów. Na jego czele staną P.H. Spaak. Zadaniem komitetu było opracowanie raportu o możliwości wprowadzenia wspólnego rynku oraz wspólnej polityki w zakresie produkcji i pokojowego wykorzystania energii atomowej. Taki raport opracowano i opublikowano w kwietniu 1956 r. w Brukseli.

W maju 1956 r. w Wenecji odbyła się konferencja na której raport Spaaka został zaakceptowany. W ten sposób zakończono działania przygotowawcze do utworzenia wspólnego rynku.

25 marca 1957 r. podpisano:

Duży Traktat Rzymski o EWG i

Mały Traktat Rzymski o EWEA.

Została utworzona w ten sposób organizacja gospodarcza, która w perspektywie zakładała dojście do unii.

 

PRZYCZYNY ROZWOJU INTEGRACJI W EUROPIE

1. Przyczyny wewnętrzne: a) względy polityczne, b) bezpieczeństwo,    c) względy ekonomiczne.

Niemcy pragnęły odzyskać prestiż polityczny. Włochy dążyły do rozwiązania problemów ekonomicznych, a zwłaszcza bezrobocia. W. Brytania nie była zdecydowania czy podpisać traktat, działała bowiem w otoczeniu swoich koloni, miała tanie surowce i musiałaby zmienić politykę wobec krajów będących jej koloniami.

 

2. Przyczyny zewnętrzne:

a) umacnianie się bloku państw Europy Wschodniej - w 1949 r. powstaje RWPG. Kraje Europy Zach. chcą stworzyć przeciwwagę dla tej organizacji.

b) zaangażowanie się USA w odbudowę stosunków gospodarczych w Europie. 5 czerwca 1947 r. na uniwersytecie Harwarda w Bostonie George Marshall wystąpił z oficjalną propozycją pomocy. W 1948 r. Harry Truman podpisał akt prawny na podstawie któ rego uruchomiono pomoc. Politycy amerykańscy postawili jednak krajom Europy Zach. określone warunki - konieczność przedstawienia planu wzajemnej współpracy i liberalizacji wymiany handlowej. Plan Marshalla obejmował lata 1948-51. Suma tej pomocy wynosiła ok. 12 mld. $.

 

W lipcu 1947 r. szesnaście krajów europejskich spotkało się na konferencji w Paryżu i powołało odpowiedni komitet ds. współpracy gosp., a następnie Organizację Europejskiej Współpracy Gospodarczej (OEEC). Organizacja ta zaczęła funkcjonować w roku 1948.

W 1950 r. powołano Europejską Unię Płatniczą (EPU). Była to centralna izba cliringowa.

 

ETAPY ROZWOJU EWG

I - lata 60-te - budowa unii celnej.

II - lata 70-te - budowa Europejskiego systemu walutowego.

III - lata 80-te - budowa jednolitego rynku europejskiego.

IV - lata 90-te - budowa unii politycznej, ekonomicznej i walutowo-monetarnej.

 

 

Etap I.

25 marca 1957 r. podpisano Traktat Rzymski, którego podstawowym celem było stworzenie wspólnego rynku poprzez zasadę tzw. czterech wolności - swobody przepływu na terytorium wspólnego rynku: 1-towarów, 2-usług, 3-kapitału, 4-osób. Inaczej: swobody przepływu towarów, usług i czynników produkcji.

Zadania etapu I:

1.         Budowa unii celnej, która umożliwi swobodny przepływ towarów i usług.

2.         Liberalizacja przepływów kapitałów.

3.         Liberalizacja przepływów osób.

Ponadto konieczne są działania koordynacyjne: uzgadniania polityki ekonomicznej, społecznej - stworzenie wspólnej polityki w wybranych dziedzinach gospodarki. Lata 60-te traktowano jako wstępny, przejściowy okres. Etap ten kończy się w roku 1970.

 

Etap II.

Działania integracyjne skierowane na tworzenie zasad Europejskiego Systemu Walutowego (ESW). System ten został wprowadzony dopiero 13 marca 1979 r., ale dochodzenie do tego systemu trwało poprzez całe lata 70-te. Rozpoczęło je wprowadzenie w 1972 r. „węża walutowego”. Lata 70-te zakończyły się wprowadzeniem ESW, ale o unii nie mogło być jeszcze mowy. Współpraca walutowa polegała na związaniu krajów umową walutową - zobowiązaniem krajów do stabilizacji swoich walut.

 

Etap III.

Program jednolitego rynku europejskiego został przedstawiony w postaci tzw. białej księgi w roku 1985. W początkach lat 80-tych pojawiła się fala krytyki iż rynek europejski jest tylko teoretycznie wspólny, a faktycznie składający się z wielu rynków narodowych. Swobodę rynku europejskiego blokowały granice narodowe, bariery techniczne, bariery fiskalne i różnice systemów finansowych. W rzeczywistości każdy rynek funkcjonował jako coś odrębnego. Właśnie dla podkreślenia wspólności rynku podjęto program jednolitego rynku europejskiego. Znane hasło lat 80-tych „Europa bez granic”.

 

Etap IV.

Budowa unii politycznej, ekonomicznej i walutowo-monetarnej. Propozycja budowy unii pojawiła się w roku 1989 - przedstawiła ją Komisja Europejska pod przewodnictwem Jacka Delorsa. Wpłynęły na to okoliczności zewnętrzne - rozpad systemu w Europie Środkowo-Wschodniej przyspieszył działania w ramach tworzenia unii. W ślad za propozycją poszły przygotowania do traktatu o unii.

7 lutego 1992 r. podpisano w Maastricht traktat o utworzeniu unii. Składał się on z trzech części: ekonomicznej, politycznej i walutowo-monetarnej.

1 listopada 1993 r. traktat wszedł w życie.

 

 

ETAP I (lata 60-te - budowa unii celnej)

Pod koniec lat 50-tych opracowano kalendarz znoszenia ograniczeń taryfowych i pozataryfowych. Podstawowe znaczenie miała systematyczna redukcja stawek celnych - w trzech etapach.

1. Lata 1958-62. 2. Lata 1962-66. 3. Lata 1966-70. Realizację planu zakończono 18 miesięcy przed terminem. Dokonano 8 redukcji ceł o 10%, 2 redukcje ceł poniżej 10% i ostatnią redukcję o 15%. Ostatnia redukcja 1 lipca 1968 r. wyeliminowała stawki celne (z pewnymi wyjątkami).

Ważną sprawą było określenie taryfy celnej wobec krajów trzecich. Przyjęto tu zasadę średniej arytmetycznej - stawki narodowe zsumowano i podzielono przez liczbę krajów.

W ten sposób narażono się na zarzut USA, że jest to niezgodne z art. 24 GATT. Art. te postanawia, że w handlu zagranicznym powinna być stosowana zasada niedyskryminacji. USA nalegały na obniżenie taryfy celnej EWG wobec krajów trzecich.

Wspólna polityka handlowa: 1. wspólna polityka importowa, 2. polityka eksportowa i 3. podpisywanie umów na szczeblu wspólnoty z krajami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi.

Kolejny cel pierwszego etapu to liberalizacja przepływu kapitału. Przyjęto tu dwa typy liberalizacji:

1. Liberalizacja bezwarunkowa (absolutna), objęła:

-        przepływ kapitału produkcyjnego w formie inwestycji zagranicznych

-        kredyty handlowe,

-        transakcje papierami wartościowymi notowanymi na giełdzie.

         2. Liberalizacja warunkowa dotyczyła:

-        średnio i długoterminowych kredytów nie związanych z wymianą handlową,

-        transakcji papierami wartościowymi nie notowanymi na giełdzie,

 

Liberalizacja przepływu osób.

1968 r. - zniesienie ograniczeń w przepływie osób. Uważano, że swoboda przepływu osób to racjonalna alokacja siły roboczej i racjonalne jej wykorzystanie.

Efektem liberalizacji były ruch migracyjne na obszarze EWG: przede wszystkim przepływ Włochów do innych krajów (80% całych ruchów migracyjnych) 20% to migracja przygraniczna.

 

Liberalizacja przepływu usług.

Pełnej swobody przepływu usług nie osiągnięto przystąpiono do ujednolicania podatku VAT - od tego rozpoczęto ujednolicanie systemów podatkowych. Rozpoczęto także unifikację norm i standardów technicznych. W tej dziedzinie niewiele udało się osiągnąć.

 

W obszarze koordynacji polityki ekonomicznej i społecznej dążono do zapewnienia jednakowych szans podmiotom gospodarczym różnych krajów. Artykuły nr 85 i 86 Traktatów Rzymskich zawierają postanowienia dotyczące polityki antykartelowej i anty monopolowej. Koleiny cel pierwszego etapu - wspólna polityka - przenoszenie decyzji ze szczebla narodowego na szczebel wspólnoty. W 1970 r. wprowadzono wspólną politykę handlową zaś nieco wcześniej wspólną politykę rolną i transportową.

...

Ciąg dalszy w pliku do pobrania.

Wkuwanko.pl jako podmiot świadczący usługę hostingu materiałów edukacyjnych nie ponosi odpowiedzialności za ich zawartość.

Aby zgłosić naruszenie prawa autorskiego napisz do nas.

ikona Pobierz ten dokument

Wróć do kategorii

wkuwanko.pl

Wasze komentarze: dodaj komentarz

  • Nie ma jeszcze komentarzy do tego materiału.

Materiały w kategorii Integracja Europejska [60]

  • podgląd pobierz opis 15 pytań do
  • podgląd pobierz opis ‘za’ i ‘przeciw’ UE
  • podgląd pobierz opis COREPER
  • podgląd pobierz opis Deklaracja Schumana
  • podgląd pobierz opis dyrektywa
  • podgląd pobierz opis EBC
  • podgląd pobierz opis EFTA
  • podgląd pobierz opis Europejski Trybunał Sprawiedliwości
  • podgląd pobierz opis Formy Integracji Międzynarodowej
  • podgląd pobierz opis Fundusze strukturalne UE
  • podgląd pobierz opis Gezeza i rozwój koncepcji integracyjnych w EU
  • podgląd pobierz opis Historia Integracji Europejskiej
  • podgląd pobierz opis Historia Integracji Europejskiej 16 str
  • podgląd pobierz opis Historia Wspólnot Europejskich
  • podgląd pobierz opis Instytucje UE
  • podgląd pobierz opis Integracja
  • podgląd pobierz opis Integracja Europejska
  • podgląd pobierz opis Integracja Europejska 20 str.
  • podgląd pobierz opis Integracja gospodarcza.
  • podgląd pobierz opis Komisja Europejska
[ Misja ] [ Regulamin ] [ Kontakt ] [ Reklama ]   © wkuwanko.pl 2008-2017 właściciel serwisu SZLIFF

Partnerzy: matzoo.pl matmag.pl batmat.pl onlinefm.pl pisupisu.pl Matematyka radio online