Kategorie materiałów Ekonomia

Przedmiot: Integracja Europejska Wróć do kategorii

Historia Wspólnot Europejskich

plik Pobierz Historia Wspolnot Europejskich.txt

Historia Wspólnot Europejskich
 

W roku 1951 w Paryżu został podpisany traktat, którego sygnatariuszami były Niemcy, Francja, Włochy, Belgia, Holandia i Luksemburg. Traktat ten powołał Europejską Wspólnotę  Węgla i Stali. EWWiS była pierwszą organizacją europejską mającą realną władzę i ponadrządowe instytucje. Traktat ustanawiający EWWiS był fundamentem, na którym powstała dzisiejsza Unia Europejska.

Następną ważną datą w historii integracji europejskiej był 25 marca 1957 roku, bowiem w dniu tym podpisano dwa traktaty: ustanawiające Europejską Wspólnotę Gospodarczą (EWG) i Europejską Wspólnotę Energii Atomowej (EURATOM). Traktaty te zostały podpisane przez tą samą szóstkę państw.

Głównym osiągnięciem Wspólnoty było ustanowienie Rynku Wewnętrznego, opartego na tzw. czterech swobodach: wolnym przepływie towarów, usług, osób i kapitału między państwami członkowskimi.

Następnym etapem zacieśnienia integracji było podpisanie w roku 1986 Jednolitego Aktu Europejskiego, który zmienił i uzupełnił traktaty o EWWiS, EWG i EURATOM-ie.

W międzyczasie do Wspólnot Europejskich przystąpiły nowe państwa członkowskie:

• Dania, Irlandia i Wielka Brytania (1973 r.),

• Grecja (1981 r.),

• Portugalia i Hiszpania (1985 r.),

• Austria, Finlandia i Szwecja (1994 r.).

 

Podstawowe akty prawne

 

Pierwotnym źródłem prawa we Wspólnotach Europejskich są ich traktaty założycielskie, powołujące system instytucjonalny mający uprawnienia legislacyjne i administracyjne. Pojęcie to obejmuje również inne umowy mające zasadnicze znaczenie dla funkcjonowania Wspólnot, w tym Jednolity Akt Europejski, treść Traktatu o Unii Europejskiej (Traktatu z Maastrich) oraz umowy dotyczące przystąpienia nowych państw.
Europejskie prawo wspólnotowe znajduje się w ciągłym rozwoju, obejmując coraz więcej dziedzin. Podstawową zasadą na której opiera się i funkcjonuje europejskie prawo wspólnotowe jest zasada subsydiarności. Zgodnie z tą zasadą w odniesieniu do spraw podlegających wyłącznej kompetencji Wspólnoty podejmuje ona działania tylko w takim zakresie i tylko wówczas, gdy cele proponowanych działań nie mogą być wystarczająco osiągnięte przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na skale lub skutki proponowanych działań zostaną lepiej i skuteczniej zrealizowane przez Wspólnotę.

 

Jednolity Akt Europejski

Jednolity Akt Europejski stanowił istotny etap na drodze do realizacji i Unii Europejskiej. Był on nowelizacja Traktatu Rzymskiego, uchwalona podczas konferencji rządowej w Luksemburgu i w Brukseli (09.09.1985 – 27.01.1986) o zmianie i uzupełnieniu trzech Traktatów założycielskich: EWWIS (1951), EWG (1957) i Euratomu (1957).

 Układ wszedł w życie 1 lipca 1987 roku. Sygnatariusze JAE (Belgia, Dania,

Francja, Grecja, Hiszpania, Holandia, Irlandia, Luksemburg, Portugalia, RFN, Wielka Brytania i Włochy) zobowiązali się do utworzenia „jednolitego rynku europejskiego” do dnia 31 grudnia 1992 roku.

Myślą przewodnią JAE było dążenie do stworzenia unii ekonomicznej i monetarnej.

 Akt określa rynek wewnętrzny jako „obszar bez granic wewnętrznych,

na którym zapewnia się swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału”.

 

W roku 1992 w Maastricht podpisano traktat powołujący Unie Europejską, który wszedł w życie 1 listopada 1993 po jego ratyfikacji. Określono w nim ramy i harmonogram dochodzenia do Unii Gospodarczej i Walutowej.

Sygnatariuszami były: Belgia, Dania, Francja, Grecja, Hiszpania, Holandia, Irlandia, Luksemburg, Portugalia, RFN, Wielka Brytania i Włochy.

Celem tego Traktatu było:

• utworzenie obszaru bez granic wewnętrznych,

• umocnienie spójności gospodarczej i społecznej,

• utworzenie unii gospodarczo-walutowej (łącznie z wprowadzeniem wspólnej waluty),

• potwierdzenie tożsamości Unii na arenie międzynarodowej,

• realizacja wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa,

• wzmocnienie ochrony praw i interesów obywateli państw członkowskich (ustanowienie obywatelstwa Unii),

• rozwój współpracy w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych.

 

 

Traktat ustanowił Unię Europejską opartą na Wspólnotach Europejskich i uzupełnioną o nowe polityki, tzn. Unię Gospodarczą i Walutową, wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa, współpracę w zakresie bezpieczeństwa wewnętrznego i wymiaru sprawiedliwości (trzy filary Unii Europejskiej).

Ustalono też nowe ramy instytucjonalne UE: Rada Europejska, Rada Unii Europejskiej (dawniej: Rada Ministrów), Komisja Europejska (dawniej: Komisja Wspólnot Europejskich), Parlament Europejski oraz Trybunał Sprawiedliwości i Trybunał Rewidentów Księgowych, które pozostają trybunałami Wspólnot Europejskich.

 

Kolejnym etapem integracji było podpisanie w lutym 1997 roku Traktatu Amsterdamskiego.

Określono w nim sposób głosowania w Radzie, liczbę komisarzy i parlamentarzystów uzależniono od poszerzenia Unii Europejskiej. Wzmocniono kontrolę polityczną Parlamentu Europejskiego nad Komisją.

 Wzrosła również rola Trybunału Sprawiedliwości. W dziedzinie Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa, wyposażono Unię w nowy instrument działania – wspólne strategie, określające cele w polityce zagranicznej i bezpieczeństwa. Do traktatu włączono również przyjęty w Maastricht protokół socjalny. Traktat wszedł w życie 1 maja 1999 r.

Za przełomową datę w pogłębianiu integracji europejskiej musi byç również uznany 1 stycznia 1999 roku, bowiem w dniu tym wprowadzono nową walutę euro.

Obecnie do strefy euro należy 12 spośród państw członkowskich: Francja, Niemcy, Włochy, Belgia, Holandia, Luksemburg, Irlandia, Hiszpania, Portugalia, Finlandia, Austria i Grecja.

 Poza strefa euro znalazły się: Wielka Brytania, Szwecja, Dania.

W lutym 2000 roku rozpoczęła się konferencja międzyrządowa, której celem było uzgodnienie kolejnych reform unijnych instytucji i mechanizmów decyzyjnych. Zapisano je w postaci nowelizacji traktatu na grudniowym szczycie w Nicei (Traktat Nicejski).

Obradujący  w Nicei szefowie państw Unii Europejskiej uzgodnili porozumienie w sprawie reformy instytucji UE. Przywódcy Piętnastki uznali, że „od daty wejścia w życie Traktatu z Nicei Unia będzie w stanie powitać nowe państwa, gdy tylko wykażą zdolność do sprostania obowiązkom, wynikającym z członkostwa”. Zatwierdzono reformę Rady Ministrów (powiększonej w przyszłości o 12 państw), Parlamentu Europejskiego i Komisji. Proklamowana została Karta Praw Podstawowych – zbiór praw człowieka i swobód obywatelskich.

 

Traktat Rzymski

(Traktat o utworzeniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej i Euratomu)

Traktat o utworzeniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej oraz Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej podpisany został 25 marca 1957 roku w Rzymie przez sześć państw EWWiS.

Traktat o EWG wszedł w życie 1 stycznia 1958 roku, po ratyfikacji przez parlamenty państw-sygnatariuszy (Belgia, Francja, Holandia, Luksemburg, RFN i Włochy).

1 lipca 1968 roku w ramach EWG utworzono unię celną (zniesiono cła we wzajemnym handlu i ustanowiono wspólną taryfę wobec państw trzecich). Wraz z traktatem o EWG w Rzymie został zawarty – przez te same państwa – traktat o utworzeniu trzeciej Wspólnoty: Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, zwanej Euratomem. Wszedł w życie 1 stycznia 1958 roku.

 

Traktat Amsterdamski

Traktat Amsterdamski został podpisany 02.10.1997 roku w Amsterdamie przez państwa Unii Europejskiej. Uzupełnia on i wprowadza poprawki do Traktatu z Maastricht, Traktatów Rzymskich oraz innych aktów Wspólnoty.

 Pod Traktatem podpisały się: Austria, Belgia, Dania, Francja, Grecja, Finlandia, Hiszpania, Holandia, Irlandia, Luksemburg, Portugalia, RFN, Szwecja, Wielka Brytania i Włochy.

W Traktacie wzmocniono federacyjny charakter Unii Europejskiej. Przewidziano wzmocnienie roli Parlamentu Europejskiego, powołanie przedstawiciela ds. polityki zagranicznej. Wzmocniono kompetencje Brukseli w zakresie polityki wizowej, migracyjnej i azylowej oraz współpracę policji i wymiaru sprawiedliwości.

Negocjacje nad kształtem Traktatu zostały podjęte w czerwcu 1995 roku,

w celu przygotowania Unii do poszerzenia o kolejne kraje (z Europy Środkowej).

 

Traktat Nicejski

Celem zainaugurowanej 14 lutego 2000 r. Konferencji Międzyrządowej było uzgodnienie niezbędnych dla przyszłego rozszerzenia UE – reform instytucjonalnych, które nie zostały rozstrzygnięte w Amsterdamie w 1997 r. Za trzy najważniejsze tego rodzaju kwestie uznano:

• podział głosów w Radzie UE i system podejmowania decyzji kwalifikowaną większością głosów,

• skład Komisji Europejskiej (liczba komisarzy),

• zakres decyzji podejmowanych kwalifikowaną większością głosów.

Konferencję Międzyrządową zakończono uzgodnieniem nowego Traktatu podczas spotkania Rady Europejskiej w Nicei, w nocy z 10 na 11 grudnia 2000 r.

Ustalenia Traktatu Nicejskiego zostały oficjalnie uznane za wystarczające do przystąpienia do rozszerzenia  Unii.

Traktat Nicejski został podpisany przez państwa członkowskie, a następnie poddany procedurze ratyfikacyjnej, zarówno w parlamentach narodowych, jak i w Parlamencie Europejskim.

Z początkiem 2003 r. Unia Europejska uzyskała stan gotowości do przyszłego

rozszerzenia.

 

Historia negocjacji Polski z UE
 

09.1988
Polska nawiązała stosunki dyplomatyczne z Europejską Wspólnotą Gospodarczą (EWG).

18.12.1989
Powstał program PHARE (skrót od angielskiej nazwy Poland and Hungary Assistance for Restructuring their Economies).

25.05.1990
Polska złożyła oficjalny wniosek o rozpoczęcie negocjacji umowy o stowarzyszeniu ze Wspólnotami Europejskimi.

16.12.1991
Został podpisany Układ Europejski ustanawiający stowarzyszenie między Rzeczpospolitą Polską, a Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi. Układ stanowił podstawy udzielania przez Wspólnoty pomocy finansowej oraz ważny krok w procesie przyjmowania Polski do UE.

21 - 22.06.1993
Rada Europejska podjęła w Kopenhadze decyzję o możliwości przystąpienia do Unii Europejskiej państw z Europy Środkowej i Wschodniej po spełnieniu przez nie warunków politycznych i ekonomicznych wymaganych do uzyskania członkostwa, tzw. kryteria kopenhaskie:

1. państwo musi osiągnąć stabilności instytucji gwarantujących demokrację, praworządność,
respektowanie praw człowieka oraz poszanowanie i ochronę praw mniejszości
narodowych.
2. musi posiadać sprawną gospodarkę rynkową, jak również zdolność przeciwstawienia się
presji konkurencji oraz siłom rynkowym działającym wewnątrz Unii.
3. musi być zdolne do wywiązywania się ze zobowiązań i ponoszenia kosztów wynikających
z członkostwa, szczególnie z unii gospodarczo - walutowej.

 

08.08.1996
Polski Parlament powołał Komitet Integracji Europejskiej (KIE), odpowiedzialny za proces integracji europejskiej. Do jego zadań należeć miało: koordynowanie polityki integracji Polski z Unią Europejską oraz programowanie działań dostosowawczych Polski do standardów europejskich. Później został on przekształcony w Urząd Komitetu Integracji Europejskiej.

28.01.1997
Rząd polski zaakceptował Narodową Strategię Integracji (NSI), czyli dokument określający zadania dostosowujące Polskę do członkostwa.

13.12.1997
W Luksemburgu, Unia postanowiła o rozpoczęciu procesu akcesyjnego z jedenastoma państwami kandydującymi do członkostwa w Unii Europejskiej (Bułgaria, Cypr, Czechy, Estonia, Litwa, Łotwa, Polska, Rumunia, Słowenia, Słowacja, Węgry.

24.03.1998
Powołano Pełnomocnika Rządu do Spraw Negocjacji o Członkostwo Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej, został nim Jan Kułakowski.

09.1999
W Brukseli, stanowisko komisarza odpowiedzialnego za rozszerzenie Unii powierzono Günterowi Verheugenowi.

11.12.1999
W Helsinkach, Rada Europejska zadecydowała o rozpoczęciu negocjacji z pozostałymi sześcioma państwami kandydującymi do członkostwa w UE (Bułgarią, Litwą, Łotwą, Maltą, Rumunią i Słowacją) oraz o możliwości rozpoczęcia negocjacji z Turcją.

 


07 - 09.12.2000
W Nicei, państwa UE przyjęły tzw. traktat Nicejski, który przewiduje reformę UE, aby umożliwić jej rozszerzenie. Przewiduje on np. że po wstąpieniu do UE Polska będzie dysponowała 27 głosami w Komisji Europejskiej i 50 deputowanymi w Parlamencie Europejskim.

15 - 16.06.2001
W Göteborgu ustalono, że negocjacje z najlepiej przygotowanymi państwami zakończą się w roku 2002. Unia określiła, że jej celem jest przyjęcie pierwszych kandydatów w 2004 roku.

13.12.2002
Na szczycie w Kopenhadze zamknięto negocjacje przedakcesyjne z 10 kandydującymi krajami: Czechami, Słowacją, Węgrami, Polską, Słowenią, Cyprem, Maltą, Litwą, Łotwą, Estonią) oraz zaproszono je do wejścia do Wspólnoty z dniem 1 maja 2004 roku.

 

05.02.2003

Przyjęcie przez Komitet Stałych Przedstawicieli na szczeblu Ambasadorów państw członkowskich UE projektu Traktatu Akcesyjnego w sprawie przystąpienia 10 krajów do UE.

 

13.02.2003

Przekazanie uwag państw kandydujących do UE odnośnie do projektu Traktatu.

 

20.02.2003

Oficjalne przekazanie projektu Traktatu Parlamentowi Europejskiemu.

 

09.04.2003  

Wydanie opinii na temat Traktatu przez UE.
 

14.04.2003

Decyzja Rady Unii o akceptacji wniosków akcesyjnych.

 

16.04.2003

Podpisanie Traktatu Akcesyjnego przez państwa członkowskie UE i kraje kandydujące.

 

Czerwiec 2003

Referendum w sprawie przystąpienia Polski do Unii Europejskiej

 

01.05.2004

Wejście w życie Traktatu Akcesyjnego. Polska staje się członkiem UE

 

13.06.2004

Wybory do Europarlamentu.

 

Dostosowania w Polsce do integracji z Unią Europejską
 

16 grudnia 1991 roku została podpisana umowa o stowarzyszeniu miedzy Polską a Wspólnotami Europejskimi, nazwana oficjalnie Układem Europejskim.

 

Obszary integracji:

·         Wspólna polityka rolna

·         Wspólna polityka transportowa

·         Polityka konkurencji

·         Wspólna polityka handlowa

·         Polityka społeczna

·         Spójność ekonomiczna i socjalna

·         Badania i rozwój technologiczny

·         Ochrona środowiska

 

Teoria unii ekonomicznej i monetarnej

 

Narastająca współzależność gospodarek integrujących się krajów ( w tym Polski) w ramach unii celnej oraz wspólnego rynku oddziałuje na stopień, w którym poszczególne rządy mogą wpływać na gospodarkę za pomocą polityk budżetowych (fiskalnych) oraz walutowych (związanych kształtowaniem się kursów walutowych). 

Współzależność gospodarek krajowych oznacza, że zjawiska występujące w skali krajowej zwykle wywołują efekty uboczne w krajach sąsiedzkich (każdy kraj daje impulsy i jednocześnie odczuwa impulsy ze strony innych krajów).

Do podstawowych celów, które kraje członkowskie powinny osiągnąć w unii ekonomicznej i monetarnej zalicza się osiągnięcie stabilności kursów walutowych i zrównanie stóp inflacji.

Wśród najważniejszych korzyści z realizacji unii ekonomicznej i monetarnej przez kraje członkowskie wymieniane są:

-          poprawa efektywności funkcjonowania rynków dóbr, usług, kapitału i pracy przez eliminacje niepewności handlowc ...

Ciąg dalszy w pliku do pobrania.

Wkuwanko.pl jako podmiot świadczący usługę hostingu materiałów edukacyjnych nie ponosi odpowiedzialności za ich zawartość.

Aby zgłosić naruszenie prawa autorskiego napisz do nas.

ikona Pobierz ten dokument

Wróć do kategorii

wkuwanko.pl

Wasze komentarze: dodaj komentarz

  • Nie ma jeszcze komentarzy do tego materiału.

Materiały w kategorii Integracja Europejska [60]

  • podgląd pobierz opis 15 pytań do
  • podgląd pobierz opis ‘za’ i ‘przeciw’ UE
  • podgląd pobierz opis COREPER
  • podgląd pobierz opis Deklaracja Schumana
  • podgląd pobierz opis dyrektywa
  • podgląd pobierz opis EBC
  • podgląd pobierz opis EFTA
  • podgląd pobierz opis Europejski Trybunał Sprawiedliwości
  • podgląd pobierz opis Formy Integracji Międzynarodowej
  • podgląd pobierz opis Fundusze strukturalne UE
  • podgląd pobierz opis Gezeza i rozwój koncepcji integracyjnych w EU
  • podgląd pobierz opis Historia Integracji Europejskiej
  • podgląd pobierz opis Historia Integracji Europejskiej 16 str
  • podgląd pobierz opis Historia Wspólnot Europejskich
  • podgląd pobierz opis Instytucje UE
  • podgląd pobierz opis Integracja
  • podgląd pobierz opis Integracja Europejska
  • podgląd pobierz opis Integracja Europejska 20 str.
  • podgląd pobierz opis Integracja gospodarcza.
  • podgląd pobierz opis Komisja Europejska
[ Misja ] [ Regulamin ] [ Kontakt ] [ Reklama ]   © wkuwanko.pl 2008-2017 właściciel serwisu SZLIFF

Partnerzy: matzoo.pl matmag.pl batmat.pl onlinefm.pl pisupisu.pl Matematyka radio online