Kategorie materiałów Ekonomia

Przedmiot: Polityka społeczna Wróć do kategorii

Encyklopedia prawa - część 6

plik Pobierz Encyklopedia prawa - czesc 6.txt


47. Naczelny Sąd Administracyjny
NSA sprawuje, w określonym zakresie w ustawie kontrolę działalności -> administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje równierz orzekanie zgodności z ustawami uchwał organów -> samorządu terytorialnego i aktów normatywnych. Rola sądów administracyjnych ma charakter twórczy. Zespalając normy prawa administracyjnego, prawa konstytucyjnego i innych dziedzin prawa. W skład NSA wchodzą: Prezesi, wiceprezesi, prezesi izb, prezesi ośrodków zamiejscowych, sędziowie. Sędzia NSA może być członkiem tylko jednej izby. Prezesa i wiceprezesów NSA powołuje i odwołuje Prezydent. NSA orzeka w sprawach skarg na:
 - decyzje administracyjne;
 - postępowanie administracyjno - egzekucyjne;
Sąd rozpatruje również skargi na akty zawierające przepisy gminne. NSA roztrzyga sprawę wyrokiem lub postanowieniem.
 
48. Zasady i tryb postępowania egzekucyjnego w administracji
 
49. Pojęcie wykroczenia i zasady odpowiedzialności za wykroczenia
Wykroczenie - to czyn społecznie niebezpieczny zagrożony przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia -> karą aresztu do 3 miesięcy, ograniczenia wolności do 3 miesięcy, grzywną do 5000 zł lub naganą. W odróżnieniu od przestępstw wykroczenie cechuje znaczne mniejszy ładunek społecznego niebezpieczeństwa, co oznacza łagodniejsze sankcje. O odpowiedzialności za wykroczenia decydująte same elementy, którą stanowią o istocie przestępstwa, a więc:
 - wina;
 - bezprawność;
 - ustawowe zagrożenie karą;
Wykroczenia karane są przez kolegia do spraw wykroczeń, które działają przy sądach rejonowych.
 
50. Kary zasadnicze i dodatkowe za wykroczenia
Kary zasadnicze są podstawową reakcją na przestępstwo czy wykroczenia. Do kar zasadniczych w prawie wykroczeń zaliczamy areszt, ograniczenie wolności, grzywnę i naganę. Areszt za wykroczenie trwa najmniej 1 tydzień, a najwyżej 3 miesiące. Ograniczenie wolności to np. obowiązek pracy na cele społeczne nie odpłatnie.
 
Kary dodatkowe uzupełniają kary zasadnicze. W zakresie karno - prawnej reakcji na wykroczenie stosuje się kary dodatkowe takie jak:
 - zakaz prowadzenia określonej działalności związanej z wymaganym zezwoleniem;
 - zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych;
 - przepadek rzeczy;
 - inne kary dodatkowe określone przez ustawę;
 
51. Charakterystyka prawa karnego
Podstawowym źródłem prawa jest kodeks karny. Kodeks karny składa się z trzech części: ogólnej, szczególnej i wojskowej. W części ogólnej zostały uregulowane podstawowe zagadnienia prawa karnego. Część szczególna to zbiór przepisów, z których każdy odnosi się do konkretnego przestępstwa. Część wojskowa zawiera ogólne i szczgółowe przepisy karne odnoszące się do żołnierzy. Rozważenie kwestii, do jakich przestępstw, kiedy i gdzie oraz przez kogo popełnionych, odnoszą się przepisy polskiego prawa karnego. Czy odnoszą się tylko do przestępstw popełnionych na terenie Polski ? Czy obywatel innego państwa, który popełnił przestępstwo w Polsce, może być sądzony w Polsce i na podstawie polskich przepisów ? Czy Polak, który dopuścił się przestępstwa za granicą i został tam ukarany, może być sądzony powtórnie w kraju na podstawie polskiego prawa karnego ? Sprawa obowiązywania polskiego prawa karnego jest rozpatrywana na dwóch płaszczyznach: w czasie i w przestrzeni, na których może dochodzić do kolizji.
1) Obowiązywanie prawa karnego w czasie.
Nie można sądzić i skazać sprawcy za popełnienie czynu zabronionego przez ustawę przed jej wejściem w życie, ani po jej uchyleniu. W polskim prawie karnym obowiązuje w tej mierze łacińska maksyma: lex retro non agit ( ustawa nie działa wstecz ).
2) Obowiązywanie prawa karnego w przestrzeni.
Zależnie od tego kto popełnił przestępstwo oraz gdzie zostało popełnione, polska ustawa karna znajduje lub nie znajduje zastosowania. Poniżej omówione będą pokrótce obowiązujące w tej mierze zasady:
1) Polskie przepisy karne stosuje się do wszystkich osób, które popełniły przestępstwo na terytorium Polski. Nie ma tu więc znaczenia obywatelstwo sprawcy.
Nie podlegają polskim przepisom ani orzecznictwu polskich sądów:
a) szefowie przedstawicielstw państw obcych uwierzytelnieni w Polsce ( np. ambasador ),
b) osoby należące do personelu dyplomatycznego,
c) osoby należące do personelu administracyjnego tych przedstawicielstw,
d) członkowie rodzin wymienionych wyżej osób,
e) inne osoby korzystające z immunitetu dyplomatycznego.
Jeżeli zachodzą różnice między polskim i obcym prawem karnym, na przykład co do rodzaju lub wysokości kary, sąd - stosując polskie prawo - może je uwzględnić na korzyść sprawcy. Obywatela polskiego, który popełnił przestępstwo za granicą i powrócił do kraju, nie wydaje sięwładzom obcego państwa. To samo dotyczy cudzoziemców korzystających z prawa azylu. Dopełniając przedstawione uwagi trzeba dodać, że w zasadzie odpowiedzialność karną według polskiego prawa karnego ponoszą sprawcy, którzy popełnili czyny zabronione po ukończeniu 17 lat. W przypadku niektórych, najgroźniejszych przestępstw, odpowiadać mogą sprawcy, którzy dopuścili się czynu po ukończeniu 15 lat ( m. in. zabójstwo, rozbój, bardzo ciężkie uszkodzenie ciła, porwanie samolotu lub statku, udział w zbiorowym gwałcie ).
 
52. Pojęcie i rodzaje przestępstw
Nie każdy czyn zabroniony przez prawo jest przestępstwem. Przestępstwem jest tylko taki czyn, który został zabroniony w pewien szczególny, kwalifikowany sposób: pod groźbą kary.
Przestępstwo jest to zawiniony czyn człowieka, społecznie niebezpieczny, zabroniony pod groźbą kary.
Wśród przestępstw wyodrębnia się różne kategorie, zależnie od przyjętych kryteriów.
1) Ze względu na wysokość grożącej kary przestępstwa dzielą się na zbrodnie i występki. Zbrodnia to czyn zagrożony karą pozbawienia wolności na czas nie krótszy od 3 lat albo karą surowszą.
Występek to czyn, za który grozi kara pozbawienia wolności przekraczająca miesiąc, kara ograniczenia wolności lub grzywna powyżej 30 stawek dziennych.
 
 
2) Z uwagi na skutek, przestępstwa dzielą się na materialne i formalne lub inaczej na skutkowe i bezskutkowe.
Przestępstwo materialne to takie, na które składa się: a) działanie sprawcy, b) skutek tego działania. Przestępstwa materialne stanowią zdecydowaną większość. Należy do nich kradzież, rozbój, zabójstwo, uszkodzenia ciała i in. Natomiast przestępstwo formalne tym się odznacza, że do jego popełnienia dochodzi przez samo działanie sprawcy, bez względu na skutek.
3) Ze względu na rodzaj winy sprawcy, odróżnia się przestępstwa umyślne i nieumyślne. Elementem przestępstwa umyślnego jest umyślna wina sprawcy. Przestępstwo nieumyślne popełniane jest z winy nieumyślnej.
4) Ze względu na sposób zachowania się sprawcy, można przestępstwa podzielić na popełnione przez działanie i popełnione przez zaniechanie. Na przykład popełnia przestępstwo dyrektor przedsiębiorstwa, który nie zawiadomi prokuratury o kradzieży, dokonanej na terenie zakładu.
5) Ze względu na sposób ścigania, przestępstwa dzielą się na przestępstwa ścigane z urzędu i przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego. Przeważająca część przestępstw jest ścigana z urzędu przez oskarżyciela publicznego, najczęściej prokuratora. Należą do nich wszystkie poważniejsze przestępstwa. Do przesępstw ściganych z oskarżenia prywatnego ( tzw. prywatno-skargowych ) należą przestępstwa popełnione na szkodę jednostki, o niewielkiej szkodliwości społecznej ( np. obraza, naruszenie nietykalności cielesnej ). W charakterze oskarżyciela występuje tu pokrzywdzony.
6) Ze względu na rodzaj dóbr chronionych orzez prawo karne, rozróżnia się przestępstwa polityczne i przestępstwa pospolite. Przestępstwa polityczne skierowane są przeciwko podstawom ustroju państwa, a sprawca działa z pobudek politycznych. Do przestępstw pospolitych zalicza się wszystkie pozostałe przestępstwa. 
 
53. Zasady odpowiedzialności karnej
Podstawą odpowiedzialności karnej stanowi czyn. Czyn jest to zachowanie człowieka realizujące decyzje jego woli wyrażone w działaniu albo zaniechanie. Odpowiedzialności karnej podlega ten, tylko kto popełnia czyn zabroniony. Zasada odpowiedzialności karnej za czyn przesądza o tym, że czyn jest niezbędną przesłanką odpowiedzialności karnej.
 
54. Pojęcie winy w prawie karnym i jej rodzaje
Wina jest jednym z niezbędnych elementów przestępstwa. Nie jest więc przestępstwem taki czyn, który odpowiada wprawdzie opisowi zamieszczonemu w jednym z przepisów kodeksu karnego, ale popełniony został w sposób niezawiniony. Bez winy nie ma przestępstwa.
Na ogół przez winę rozumie się określony psychicznie stosunek sprawcy do popełnionego czynu.
Wina wyraża psychiczne zaangażowanie sprawcy w dokonywany czyn, przede wszystkim stopień tego zaangażowania i jego charakter. Zależnie od stopnia świadomości i natężenia złej woli, prawo karne odróżnia winę umyślną i winę nieumyślną. Zamiar bezpośredni zachodzi wtedy, gdy sprawca chce popełnić czyn zabroniony. Ta forma winy występuje najczęściej. Charakteryzuje się świadomym dążeniem sprawcy do popełnienia przestępstwa. Wina złodzieja, który włamawszy siędo sklepu kradnie z niego towary, to właśnie zamiar bezpośredni. Zamiar ewentualny ma miejsce wówczas, gdy sprawca przewiduje możliwość popełnienia przestępstwa i godzi się na to. W przypadku zamiaru ewentualnego sprawca nie dąży do przestępstwa, lecz do innego celu, legalnego lub nielegalnego - jednakże zdaje sobie sprawę, że osiągnięcie tego celu jest niemożliwe bez popełnienia przestępstwa i z góry na to przestępstwo się zgadza. Formę zamiaru ewentualnego ma wina sprawców rozboju, którzy pozbawioną ubrania ofiarę pozostawiają na mrozie. Nie zamierzali oni jej pozbawić życia, lecz z takim skutkiem swego działania liczyli się i z góry go akceptowali. Lekkomyślność zachodzi wówczas, gdy sprawca przewiduje możliwość popełnienia przestępstwa, lecz bezpodstawnie przypuszcza, że zdoła go uniknąć. Lekkomyślność występuje np. w czynie kierowcy, który jedzie z niedozwoloną szybkością i powoduje wypadek. Niedbalstwo ma miejsce, gdy sprawca nie przewiduje możliwości popełnienia czynu zabronionego, choć powinien i może przewidzieć. Wina w postaci niedbalstwa występuje np. w działaniu człowieka, który bawi się bronią palną, nie wiedząc, że jest nabita i skutkiem tego rani człowieka.

Wkuwanko.pl jako podmiot świadczący usługę hostingu materiałów edukacyjnych nie ponosi odpowiedzialności za ich zawartość.

Aby zgłosić naruszenie prawa autorskiego napisz do nas.

ikona Pobierz ten dokument

Wróć do kategorii

wkuwanko.pl

Wasze komentarze: dodaj komentarz

  • Nie ma jeszcze komentarzy do tego materiału.

Materiały w kategorii Polityka społeczna [16]

  • podgląd pobierz opis Encyklopedia prawa - część 1
  • podgląd pobierz opis Encyklopedia prawa - część 2
  • podgląd pobierz opis Encyklopedia prawa - część 3
  • podgląd pobierz opis Encyklopedia prawa - część 4
  • podgląd pobierz opis Encyklopedia prawa - część 5
  • podgląd pobierz opis Encyklopedia prawa - część 6
  • podgląd pobierz opis Encyklopedia prawa - część 7
  • podgląd pobierz opis Polityka spoleczna - Ściąga ŚCIĄGA
  • podgląd pobierz opis polityka społeczna
  • podgląd pobierz opis Polityka społeczna WYKŁAD 01 WYKŁAD
  • podgląd pobierz opis Polityka społeczna WYKŁAD 02 WYKŁAD
  • podgląd pobierz opis Polityka społeczna WYKŁAD 03 WYKŁAD
  • podgląd pobierz opis Polityka społeczna WYKŁAD 04 WYKŁAD
  • podgląd pobierz opis Polityka społeczna WYKŁAD 05 WYKŁAD
  • podgląd pobierz opis Polityka społeczna WYKŁAD 06 WYKŁAD
  • podgląd pobierz opis Polityka społeczna WYKŁAD 07 WYKŁAD
[ Misja ] [ Regulamin ] [ Kontakt ] [ Reklama ]   © wkuwanko.pl 2008-2019 właściciel serwisu SZLIFF

Partnerzy: matzoo.pl matmag.pl batmat.pl onlinefm.pl pisupisu.pl Matematyka radio online