Kategorie materiałów Ekonomia

Przedmiot: Finanse przedsiębiorstw Wróć do kategorii

Dochodzenie należności

plik Pobierz Dochodzenie naleznosci.txt

DOCHODZENIE NALEŻNOŚCI

Program:

1) Źródło powstawania kredytów trudnych i ich skutki

a) Strategie wobec kredytów trudnych

b) Organizacja wydziału kredytów trudnych

c) Cechy bankowego działania naprawczego

2) Ustawa o restrukturyzacji

a) postępowanie ugodowe

b) publiczna sprzedaż wierzytelności banku

c) zamiana długu na akcje

d) dofinansowanie banków podstawowych

3) Postępowanie zabezpieczające

a) tymczasowe orzeczenie sądu

b) zabezpieczenie roszczeń niepieniężnych

4) Przymusowe dochodzenie roszczeń

a) postępowanie egzekucyjne

b) rodzaje organów egzekucyjnych i ich kompetencje ( sądy, komornik)

c) koszty egzekucji, wydatki, nadzór nad komornikiem

d) istota bankowego tytułu egzekucyjnego

e) wniosek o nadaniu klauzuli wykonalności

f) wszczęcie egzekucji ( zawieszenie egzekucji, ograniczenia, umorzenie)

5) Przebieg egzekucji z poszczególnych rzeczy

a) egzekucja z ruchomości

b) egzekucja z należności z wynagrodzenia

c) egzekucja z rachunków bankowych

d) egzekucja z praw majątkowych dłużników

6) Egzekucja należności z nieruchomości

a) opis, oszacowanie nieruchomości, licytacja, przysądzenie własności, podział sumy

7) Specyfika dochodzenia roszczeń z weksla

a) przeciwko wystawcy, akceptantowi, indosantom, prawo poszukiwania zwrotnego

8) Postępowanie układowe kredytobiorcy

9) Dochodzenie roszczeń kredytowych w przypadku upadłości kredytobiorcy

a) skutki upadłości, wpływ upadłości na bankowe postępowanie egzekucyjne

LITERATURA:

1. Kodeks postępowania cywilnego

2. Ustawa o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów z dn. 6.12.1996r. Dz.U. nr. 149 poz. 703

3. Ustawa o księgach wieczystych i hipotece z dn. 6.07.19982r. Dz. U. Nr 19 poz. 147

4. Ustawa o restrukturyzacji finansów przedsiębiorstw i banków z dn. 3.02.1993r. Dz. U. Nr 18 poz. 82

5. Ustawa o komornikach sądowych i egzekucji z dn. 29.08.1997r. Dz. U. Nr 133 poz. 882

6. Ustawa prawo upadłościowe z dn. 24.10.1934r. Dz. U. Nr 118 poz. 512 z roku 91

7. Ustawa o postępowaniu układowym z dn. 24.10.1934r. Dz.. U. Nr 93 poz. 836

8. Ustawa Prawo wekslowe z dn. 28.04 1936r. Dz. U. Nr 37 poz. 282

9. Ustawa Prawo czekowe z dn. 28.04.1036r. Dz. U. Nr 37

10. Ustawa Prawo bankowe z dn. 29.08.1997r. Dz. U. Nr 140 poz. 939

PRZYCZYNY POWSTAWANIA KREDYTÓW TRUDNYCH

1. proces transformacji systemu gospodarczego rozpoczął się w 1990r, który wykazał, że struktury przedsiębiorstw nie są przystosowane do efektywnego działania.

2. wprowadzenie przez NBP obowiązku tworzenia rezerw celowych.

3. opieszałość banków w reakcji na nietypowe zachowania kredytobiorców, w nielicznych przypadkach banki zaczynały windykację a przedłużały żywotność kredytów, prolongata kapitalizacji i niespłaconych odsetek

Uwarunkowania problemu złych długów w pierwszym okresie transformacji:

- znaczna część niespłacenia długu pochodziła z okresu funkcjonowania gospodarki scentralizowanej

- słabość sektora bankowego wynikała z stosowanych procedur i małej siły oddziaływania na przedsiębiorstwa państwowe

- problem złych długów dotyczył przed wszystkim przedsiębiorstw państwowych w związku z tym zarówno przedsiębiorstwa i banki przyjęły, że odpowiedzialność za znalezienie właściwego rozwiązania tego problemu spoczywa na Skarbie Państwa

4. błędna ocena sytuacji rynkowej i koniunktury gospodarczej zarówno przez kredytobiorców jak i przez banki

5. zbyt wysokie koszty produkcji i inwestycji powodujące wzrost cen a tym samym obniżenie popytu

6. polityka kredytowa banków niezapewniająca koniecznej dywersyfikacji portfela kredytowego według branż czy gałęzi

7. pobieżna analiza wniosku kredytowego

8. udzielanie kredytów podmiotom bez historii kredytowej

9. niedostateczne wyposażenie przedsiębiorstw w kapitał własny

SKUTKI KREDYTOW TRUDNYCH

1. makroekonomiczne

1.1. destabilizacja sektora bankowego, finansowego zachwieją wypłacalność banków później przeniosą się na deponentów i inwestorów

1.2. dekapitalizacja banków z uwagi na fakt, że tworzy się rezerwy celowe kosztem zmniejszenie zysku, kapitałów własnych

1.3. wzrost inflacji – banki wliczają do ceny kredytu ekwiwalent ewentualnego zwlekania spłaty

2. mikroekonomiczne

Strategie banków wobec kredytów trudnych

Kredyt trudny – to wierzytelność banku wobec kredytobiorcy, który przestał spłacać dług lub nie będzie go w stanie uregulować w przyszłości. W praktyce przyjmuje się traktowanie jako kredyt trudny należność, której bank musi tworzyć co najmniej 50% rezerwy celowej ( należności wątpliwe, stracone)

Podział:

1. ze względu na rodzaj działalności:

- strategia wyczekiwania

- strategia konfrontacji

2. ze względu na czas

- krótkoterminowe

- średnioterminowe

- długoterminowe

Strategia wyczekiwania – może być stosowana wobec tych kredytobiorców, którzy w ocenie banku zdolni są odzyskać trwale zdolność kredytową o własnych siłach ale wymaga to odpowiedniego czasu ( monitoring, przesuwanie terminów wymagalności kredytu, wspiera klienta doraźnymi kredytami gdy nie widać efektów bank musi zastosować inną strategie)

Strategia konfrontacji – polega na postawieniu kredytu w stan natychmiastowej wamagalności. W przypadku niespłacenia następuje podjęcie przez bank działań windykacyjnych. Postawienie kredytu w stan wymagalności natychmiastowej – wtedy gdy warunki kredytu zostały nie dotrzymane i bank wymawia umowę kredytu. Okres wypowiedzenia umowy kredytowej wynosi 30 dni, w razie zagrożenia upadłości kredytobiorcy 7 dni.

Po upływie okresu wypowiedzenia umowy kredytowej kredytobiorca jest zobowiązany do zwrotu całości kredytu. Jeżeli nie ma zwrotu po upływie 30 dni to bank przeprowadza procedurę windykacyjną. To jest także dodatkowy koszt dla banku.

Procedura windykacyjna:

1. bank musi wystawić bankowy tytuł egzekucyjny.

2. bank może stosować tylko egzekucję sądową, ten tytuł egzekucyjny musi spełniać określone warunki aby sąd nadał bankowemu tytułowi egzekucyjnemu klauzulę wykonalności. Objęte tytułem egzekucyjnym roszczenie musi wynikać bezpośrednio z czynności bankowej i być wymagalny. Tytuł egzekucyjny musi zostać wystawiony przeciwko osobie która bezpośrednio z bankiem dokonała czynności bankowej lub przeciwko osobie, na którą przeszedł obowiązek spełnienia świadczenia. Będą to: spadkobiercy, ewentualnie osoby prawne, które powstają na skutek przekształcenia.

3. osoba przeciwko której bank wystawia tytuł egzekucyjny musi złożyć pisemne oświadczenie o poddaniu się egzekucji.

4. tytuł egzekucyjny musi zostać wystawiony w terminie określonym w oświadczeniu o poddaniu się egzekucji a dochodzona kwota nie może przekraczać kwoty do której nastąpiło poddanie się egzekucji.

5. tytuł egzekucyjny musi odpowiadać wymogom formalnym tzn. w tytule egzekucyjnym musimy wskazać bank który wystawia tytuł, którego ma być prowadzona egzekucja dłużnika, zobowiązanie do zapłaty, wysokość tego zobowiązania wraz z odsetkami i terminami ich płatności, datę wystawienia tytułu, oznaczenie czynności bankowych, z których wynikają dochodzone roszczenia, wzmianka o wymagalności roszczeń, pieczęć banku. Po spełnieniu tych warunków sąd rozpatruje tytuł egzekucyjny banku w ciągu 3 dni (ale jego termin jest instrukcyjny) gdy trwa to dłużej nie może unosić żadnych roszczeń.

Strategia wspomagania – zostanie zastosowana gdy oczekiwane koszty restrukturyzacji kredytobiorcy będą minimalne niż przewidywane w przyszłości straty podjęte przy egzekucji zabezpieczenia ogłoszenia upadłości, czy sprzedaży wierzytelności a przyszłe dochody banku wynikające z kontynuowania współpracy z dłużnikiem pozwolą zrekompensować bieżące straty i koszty restrukturyzacji.

Wspomaganie może przyjąć formę:

1. ugoda bankowa,

2. ugoda cywilna,

3. przystąpienie do układu sądowego,

4. kapitałowe zaangażowanie wspólnika dłużnika i bank może się stać współwłaścicielem tej firmy.

Strategia krótkoterminowa – rozwiązanie problemu kredytu trudnego w terminie do 1 roku w drodze spłaty zadłużenia przez kredytobiorcę, w drodze spłaty wierzytelności, w drodze wszczęcia egzekucji komorniczej lub w drodze wystąpienia o upadłość.

Strategia średnioterminowa – strategia kontrolowanego wyjścia. Wymaga czasu od 1 roku do 3 lat. Stosowana gdy pożądane jest krótkoterminowe ale wydłużone w czasie wycofanie się z kredytu, które będzie związane z większym zwrotem zaangażowania.

Strategia długoterminowa – polega na wspomaganiu przez bank kompleksowej restrukturyzacji dłużnika czyli faktury tych działań uwidocznione będą po upływie 3- 5 lat.

Organizacja wydziału kredytów trudnych.

Są traktowane jako odrębne formy działalności. Jest to specjalna komórka dotycząca kredytów trudnych, która nie może podlegać naczelnikowi kredytów trudnych. Podlega tylko dyrektorowi.

Zalety organizowania takich komórek.

1. kwalifikacje i wiedza wynikająca ze specjalizacji,

2. dokładanie praktyczne rozpoznanie się ze skomplikowanym procesem upadłościowym,

3. więcej szans na rozwój umiejętności negocjowania w trudnych warunkach,

4. możliwość nauczenia się badawczych technik rewizyjnych,

5. rzeczywista, wynikająca z praktyki umiejętności rozpoznania dobrych i złych prawników, rzeczoznawców, księgowych, konsumentów, likwidatorów,

6. możliwość natychmiastowego podejmowania decyzji,

7. brak wcześniejszych stosunków z kredytobiorcą stwarza możliwości obiektywnych działań,

8. zrównoważone rutynowe postępowanie w odróżnieniu od obciążonej emocjonalnie codziennej pracy inspektora kredytowego.

Cechy pracowników kredytów trudnych: odporny, niewrażliwy, uparty, energiczny, agresywny, aktywny, unikanie kompromisów, kieruje zdarzeniami.

Postawy do podjęcia decyzji o ratowaniu firmy:

- pełne zaangażowanie kierownictwa firmy w jej ratowanie

- korzystne lub co najmniej neutralne warunki rynkowe

- zidentyfikowanie i wyodrębnienie problemów, którym można zaradzić w przyszłości

- wysokie ryzyko likwidacji przedsiębiorstwa (koszty utraty wartości aktywów)

- umiarkowanie zapotrzebowanie na dalszy kredyt

Postępowanie naprawcze powinno się charakteryzować następującymi cechami:

1. uwaga banku musi być zorientowana na przedsiębiorstwo co wiąże się z poświęceniem czasu i zasobów

2. bezwzględne pozbawione kurtyzacji dyspozycje banku zmuszające firmę do osiągnięcia postawionych przez nią zadań

3. akcja ratunkowa powinna być zorientowana na operatywne działanie, szybkie załatwianie problemów, wprowadzenie korekt a nawet stosowanie drastycznych środków wobec kredytobiorcy (zredukowanie personelu) sprzedaż aktywów, zmusić przedsiębiorstwo aby porzuciło niektóre rynki zbytu i restrykcje płacowe

4. skoncentrowanie się wyłącznie na odzyskaniu kredytu tzn. bank nie może rozróżniać rygorów wobec kredytobiorcy nawet kosztem jego odejścia gdy tylko znajdzie alternatywne źródło finansowania

5. kredytobiorca powinien skoncentrować się wyłącznie na wydostaniu się ze zwłoki w spłacie kredytu

6. musi istnieć dobrze udokumentowany plan działania wraz z prognozami, które będą porównywane z osiągniętymi wynikami aby potwierdzić czy osiągnięto postęp

7. bank musi ustalić ostre normy sprawozdawcze i w rygorystyczny sposób kontrolować działalność bieżącą firmy aby być w pełni powiadomionym o stanie działalności kredytobiorcy

8. należy wbudować system bodźców by wynagradzać lub karać kredytobiorcę za usiłowanie wydostania się z kłopotów – mechanizm kija i marchewki

Marchewka

- karencja spłaty kredytów i odsetek

- obniżanie opłat bankowych

- większy budżet na pokrycie kosztów operacyjnych

- zmniejszyć wymogi do sprawozdawczości

Kij

- zwiększone opłaty bankowe

- obciąć budżet wydatków kapitału operacyjnego

- zagrozić likwidacją przedsiębiorstwa

Restrukturyzacja jest przedłużeniem postępowania naprawczego tyle, że zdesperowany jest bank. W ramach restrukturyzacji:

- można zawierać ugody bankowe

- można sprzedawać wierzytelności

- popisywać układ sądowy

Aby bank podjął się restrukturyzacji muszą być spełnione 2 warunki:

1. należy wykluczyć przypadki beznadziejne (gdy firma nie ma majątku)

2. firma musi mieć zdolność do utrzymania się przy życiu pozwalającą kontynuować obsługę chociaż ograniczonej kwoty kredytu

METODY RESTRUKTURYZACJI – ustawa z dnia 3.02.1993. Dz. U. Nr 18 p. 82

- bankowe postępowanie ugodowe ( 3 lata od 93 roku już nie wolno wszczynać)

- publiczna sprzedaż wierzytelności bankowych

- nabywanie akcji jednoosobowych spółek Skarbu Państwa za wierzytelności

- przekazywanie środków na powiększenie funduszy własnych banków państwowych oraz banków, w których Skarb Państwa posiadał więcej niż 50% akcji lub udziałów

Ustawa ma charakter kompleksowy. Ma służyć restrukturyzacji a nie likwidacji. Pozwala rozwiązać ekonomiczne i prawne problemy kredytów trudnych. Stworzyła środki które ograniczają tzw. sektory płatnicze. Miała na celu utworzenie przez banki komercyjne odrębnych departamentów w celu zarządzania złymi kredytami i utworzenia rezerw celowych na nie oraz przekazanie przez Ministra Finansów w imieniu Skarbu Państwa środków finansowych aby podnieść wypłacalność banków.

Ugoda bankowa – jest to rodzaj ugody pozasądowej zmodyfikowanej przede wszystkim w zakresie jej przedmiotu. W pełnym zakresie i w określonych przypadkach podlega kontroli sądu gospodarczego. Wzorowana jest na ugodzie sądowej, stanowi uproszczony wariant postępowania sądowego.

Bankowe postanowienie ugodowe nie mogło być wszczęte przez bank, a przez dłużnika. BPU stanowi alternatywę upadłości lub likwidacji podmiotów gospodarczych. Jej wszczęcie powodowało zawieszenie toczących się postępowań układowych lub upadłościowych. Przesłanką materialno-prawną wszczynania BPU jest suma wierzytelności banku lub banków w stosunku do dłużnika. Jeżeli bank decydował się o wszczęcie BPU było to aktem formalnym o doniosłych skutkach prawnych.

Od momentu złożenia wniosku do czasu formalnego wszczęcia BPU ma charakter merytoryczny, ostatnią fazę BPU obejmuje kontrola.

Etapy postanowienia ugodowego:

- złożenie wniosku

- formalne wszczęcie ugody

- postanowienie merytoryczne

- zawarcie ugody

- kontrola jej wykonania

w BPU wyróżnia się 2 grupy wierzycieli:

1. dominujący, aktywni – (wierzytelność podlega umorzeniu) – banki, duże podmioty gospodarcze

2. mniejsi, mali – osoby fizyczne

wierzycielami są banki, osoby fizyczne, osoby prawne, osoby nie posiadające zdolności prawnej, mające osobowość prawną

Zagadnienia związane z BPU (bankowe postanowienie ugodowe)

BPU mogło dotyczyć wyłącznie dłużnika, który był przedsiębiorstwem państwowym, jednoosobową spółka Skarbu Państwa lub inną spółką, której akcje Skarbu Państwa stanowiły więcej niż 50% i agencja własności rolnej Skarbu Państwa w części obejmujący jej zobowiązania przejęte po zlikwidowanych państwowych przedsiębiorstw i gospodarki rolnej.

Bank wszczyna BPU indywidualnie lub w imieniu i za zgodą grupy banków. Mógł je wszczynać aby były spełnione następujące warunki:

- wierzytelności banku lub grupy banków stanowiła co najmniej 10% ogólnej kwoty zobowiązań dłużnika przy czym suma wierzytelności bankowej nie była mniejsza niż 20% ogólnej kwoty zobowiązań dłużnika przy czym suma wierzytelności bankowej nie była mniejsza od 1 miliarda złotych.

- Wierzytelność banku stanowiła nie mniej niż 20% ogólnej kwoty zobowiązań dłużnika

Suma bilansowa – kapitały własne skorygowane o wynik finansowy = ogólna kwota zobowiązań

Co dłużnik musiał dołączyć do wniosku BPU:

- propozycje ugodowe w ramach nich przedsiębiorstwo miało przedłożyć założenia uzdrowienia, gospodarki dłużnika

- bilans z rachunkiem zysków i strat

- wyciąg z rejestru

- spis wierzycieli (należy wyodrębnić te wierzytelności, które są zabe ...

Ciąg dalszy w pliku do pobrania.

Wkuwanko.pl jako podmiot świadczący usługę hostingu materiałów edukacyjnych nie ponosi odpowiedzialności za ich zawartość.

Aby zgłosić naruszenie prawa autorskiego napisz do nas.

ikona Pobierz ten dokument

Wróć do kategorii

wkuwanko.pl

Wasze komentarze: dodaj komentarz

  • Nie ma jeszcze komentarzy do tego materiału.

Materiały w kategorii Finanse przedsiębiorstw [67]

  • podgląd pobierz opis 01 Finanse przedsiębiorstw Wykład 01 WYKŁAD
  • podgląd pobierz opis 01 Finanse przedsiębiorstw Wykład 02 WYKŁAD
  • podgląd pobierz opis 01 Finanse przedsiębiorstw Wykład 04 WYKŁAD
  • podgląd pobierz opis 01 Finanse przedsiębiorstw Wykład 07 WYKŁAD
  • podgląd pobierz opis 100+ zagadnień z finansów
  • podgląd pobierz opis 38 pytań z finansów
  • podgląd pobierz opis 75 pytań z finansów
  • podgląd pobierz opis Budżet Państwa - definicje
  • podgląd pobierz opis Controlling [34 stron]
  • podgląd pobierz opis Deficyt budżetowy
  • podgląd pobierz opis Definicje Budżetu Państwa
  • podgląd pobierz opis Dochodzenie należności
  • podgląd pobierz opis Faktoring
  • podgląd pobierz opis Faktoring jako źródło finansowania majątku
  • podgląd pobierz opis Faktoring [14 stron]
  • podgląd pobierz opis Finanse - ściąga ŚCIĄGA
  • podgląd pobierz opis Finanse – ściąga w tabelce ŚCIĄGA
  • podgląd pobierz opis Finanse przedsiębiorstw - definicje i wzory [33 strony]
  • podgląd pobierz opis Finanse przedsiębiorstw - ściąga ŚCIĄGA
  • podgląd pobierz opis Finanse przedsiębiorstw - wykłady WYKŁAD
[ Misja ] [ Regulamin ] [ Kontakt ] [ Reklama ]   © wkuwanko.pl 2008-2017 właściciel serwisu SZLIFF

Partnerzy: matzoo.pl matmag.pl batmat.pl onlinefm.pl pisupisu.pl Matematyka radio online